Köşe Yazıları

Şuayip ÖZCAN
 Sökmen Bey
Yaşar YENİÇERİOĞLU
 Birlik İçin Toplantı
Yrd.Doç.Dr. Güllü KARANFİL
 Gagauzlarda KURT ve Adları
Gemer MÜRŞÜTLÜ
 Nevruz - Yeni Gün Türk'ün Ulu Bayramıdır
Vildan BORMAMBET
 Romanya’da XIV. Türk Dili ve Edebiyatı
Osman EMİN
 Makedonya'da Türküm
Arif MEMMEDLİ
 XX Esrın Facıesı - Hocalı Soykırımı
Melahat MÜRŞÜDLÜ
 Beni Bulunduğum Yerde Defnedin


Duyurular


Babam

                Babam; seni öyle özledim ki, ah bir bile bilsen. Sade özlemek mi? Ayrıca sana dünkünden daha çok ihtiyacım var bilesin. Bu duygumu nasıl ifade ederim, bende bilemiyorum. Dün sen vardın, her sıkışmamda sana koşar ve senden yardım alarak rahatlardım. Her derdimi kendi derdin sayar nasihat edip, yol göstererek, adeta sırtıma çöken dağı atar kurtulurdum.

                Babam; inanır mısın sen gideli çok yoruldum. Omuzlarıma binen yükün altında adeta eziliyorum. Bir stres bir stres yaşıyorum ki sorma gitsin. Bu halde beni hasta etti. Hastalıklarım çoğaldıkça güçten düşüyor ve kendimi aciz hissediyorum. Bilesin ki benim geçmişte sana yaptığım gibi, benim evlatlarımda tüm dertlerini bana anlatıyor. Bense problemleri çözemediğim zaman kendime zarar veriyorum. Çünkü derdimi kimselere anlatamıyorum. Meğer varlığın benim için ne büyük bir dayanakmış.

                Babam; meğer sen benim için ne büyük nimetmişsin de ben farkında değilmişim. Ne zaman ki aramızdan ayrılıp beni dertlerimle baş başa bıraktın, işte o zaman anladım, ama geç kalmıştım. Sen yoksun artık. Hani derler ya olanın kıymeti bilinmezmiş de yok olunca anlaşılırmış diye. Ne kadar da doğru bir sözmüş. İşte şimdi yokluğunda seni daha çok arar oldum.

                Babam; sen ki benim bu dünyaya gelmeme vesile oldun. Yemedin yedirdin, giymedin giydirdin. Hastalandığımda benimle hasta, gülüp oynadığımda ise sende gülüp oynadın. Senin varlığında gam keder nedir bilmedim. Meğer her şeyi ailemizde sen üstlenirmişsin de biz bir şey yok sanırmışız.

                Babam; senin varlığın bizim sırtımızı dayadığımız bir dağmış. Sen evimizin çatısını tutan direkmişsin. Şimdi yoksun ya, işte o çatının yükü benim omuzlarıma çöktü. Meğer ne kadarda ağırmış. Bu ağırlığın altında sırtım kamburlaşıp, dizlerim titriyor. İnanır mısın, ayakta durmakta zorlanıyorum. Eskiden yiyip içip gezen, gülüp oynayan ben bugün uyku dahi uyuyamayıp sabahlıyorum. Meğer sen ne büyükmüş' ünde biz bilememişiz.

                Babam; sen bir ata olarak zorlansan da görevini yaptın. Beni büyüttün, okuttun, meslek sahibi yapıp, evlendirerek bir yuva kurmamı sağladın. Bana artık sende baba oldun diyebilirsin. Yok be baba, babalık hiçte o kadar kolay değilmiş. Ben ne kadarda alışmıştım senin varlığına ve güvencene. Şimdi ise sudan çıkmış balık misali çırpınıp duruyorum. Derdimi kimselerle paylaşamıyor, için için ağlıyor, hep seni arıyor bulamıyorum.

                Babam; bu dünyaya gelenin bir gün mutlaka gideceğini bilen, inanan ve iman eden biri olarak seninde beni bırakıp gideceğini hiç mi ama hiç mi düşünemedim. Aklıma geldiği zamanlarda ise inanamadım. Ama her fani gibi sende topraktan geldin toprağa gittin. Her zaman benim yaşıma gelince siz beni çok iyi anlayacaksınız derdin de, ben şaka yapıyorsun sanırdım.  Meğer her konuda olduğu gibi bu konuda da haklıymışsın. Seni anlamak ne kelime hıfz ettik. Fazlası ise beni de benden alıp götürdü.

                Babam; Keşke biraz daha yaşasaydın. Şöyle yanına gelip baba oğul dertleşsek, biraz da koklaşsaydık. Biraz olsun rahatlayıp o gülüşünü ve kızdığındaki surat halini saatlerce seyrede bilseydim. Keşke yaşasan da, bu babalar gününde de babama ne alsam diye dükkan dükkan dolaşsaydım. Keşke yaşasan da, bende eller gibi babamın babalar gününü kutlamaya gidiyorum diyerek gelip o mübarek ellerini öpüp hayır duanı alabilseydim.

                Babam; biliyor ve inanıyorum ki senin hakkın bir günle ödenmez. Yaşasaydın bende  sabah kalktığımda hayırlı günler dileyip, isteğinin olup olmadığını sorsaydım. Sense bana görevlerimi hatırlatan nasihatlerde bulunup, talimatlar verseydin. Sağlığında gençtik, cahildik yeteri kadar mantıklı düşünemedik. Ama bugün seninde dediğin gibi, ne kadar eksiğim olmuş daha iyi anlıyorum.

                Babam; biliyorum artık seni görüp hatırını soramayacağım. Ama bilmeni isterim ki her vakit namazımda dua edip, hayır ve hasenatında bulunacağım. Seni özlemeye ise devam edeceğim. Sana ne kadar minnet duysam azdır. Yaşamasan da bu babalar gününde de seni yad etmeye devam edeceğim. Mekanın cennet, mezarın nurla dolsun. Allah'ım tüm günahlarını bağışlasın. Kendisine hakiki kul, Peygamberimize haki ümmet olmayı nasip etsin.

                Belki sana istediğin bir evlat olamamış olabilirim. Beni bağışla. Babalar her daim büyük ve affedicidir. Bilesin ki seni çok seviyorum. Benim biricik babam.

Copyright ©2008 ilbay